The Dilbert Principle: Een satirische spiegel voor management (en hoe die te breken)
De kantoorrealiteit: herkenbaar of pijnlijk?Zijn stelling is pijnlijk helder: “De minst competente mensen belanden vaak in het management, omdat ze daar de minste directe schade aanrichten aan het product.”
Het boek is daarmee geen handleiding, maar een negatieve spiegel: een opsomming van hoe het misgaat. Voor change managers en ingenieurs ligt daar precies de kracht. Het leert ons welke patronen we moeten herkennen, vermijden en doorbreken.
CONTEXT
Waarom dit relevant is voor Change Managers
Dilbert is meer dan een stripje bij de koffieautomaat. Het is een signaal:
- Het toont de kloof tussen beleid en praktijk.
- Het legt bloot hoe medewerkers verandering vaak beleven: cynisch en met humor.
- Het herinnert ons eraan dat woorden zonder daden ("Management Theater") meer kwaad doen dan goed.
De thema’s in vogelvlucht
In deze reeks zullen we de komende tijd dieper ingaan op de klassieke Dilbert-valkuilen:
De Dilbert Patronen
- Incompetent management: Promoties gebaseerd op politiek in plaats van waarde.
- Communicatie & memo’s: Corporate speak en slogans die niemand gelooft.
- Vergaderingen & bureaucratie: Eindeloos praten, weinig besluiten.
- Buzzwords: Taal die betekenis verliest, cynisme dat groeit.
- HR & Beloningen: Verkeerde prikkels voor de verkeerde mensen.
- Technologie & IT: Systemen die frustratie vergroten in plaats van verlagen.
- Reorganisaties: Change om de change, stoelendansen zonder resultaat.
Het Dilbert Principle als anti-handboek
Waar managementgoeroes zoals Stephen Covey ons idealen en gewoonten geven, toont Scott Adams ons de valkuilen en absurditeiten. Samen vormen ze een krachtig tweeluik:
- Covey is het kompas van effectief gedrag.
- Adams zijn de waarschuwingslichten die tonen waar het fout loopt.
Als change manager gebruik je het Dilbert Principle dus niet om te kopiëren, maar om te spotten waar organisaties zichzelf ondermijnen — en om het gesprek hierover te openen.
De Peoples.Engineer Visie
In een wereld waar slogans, reorganisaties en “excellence”-posters vaak luider klinken dan de stem van medewerkers, is het onze rol om de realiteit terug te brengen.
Het Dilbert Principle leert ons dat de werkvloer altijd ziet hoe het écht zit. Onze opdracht? Die realiteit erkennen, vertalen, en veranderen — met minder management-theater en meer menselijkheid.
"Spot het patroon. Breek het door. Bouw iets beters."